Νοέμβριος, ο μήνας των μεγάλων αποφάσεων
Πως τα φέρνει έτσι ο καιρός πάντα τον Νοέμβρη να παίρνω τις μεγάλες αποφάσεις όσον αφορά τη ζωή μου, ακόμα δεν έχω καταλάβει το γιατί. Πέρασαν οκτώ μήνες από τότε που ήρθα σε αυτή την μακρυνή πόλη. Είδα τη μέρα και τη νύχτα, το όμορφο και το άσχημο, τη λύπη και τη χαρά. Συναισθήματα τόσο έντονα που θα αδικούσα την έντασή τους αν προσπαθούσα να καταγράψω εδώ έστω και το ένα δέκατο αυτών. Άλλωστε πρέπει πάντα να κρατάμε και κάτι για τον εαυτό μας.
Συνολικά είναι μια ανεπανάληπτη εμπειρία, περίπου όπως την φανταζόμουν πριν έρθω. Τα ερωτηματικά και η νοσταλγία ασφαλώς και με επιρρέασαν αλλά σε καμιά περίπτωση δεν με πτόησαν στην προσπάθειά μου να καταφέρω το στόχο μου. Άλλοι βάζουν σημαντικούς στόχους και άλλοι λιγότερο σημαντικούς, άλλοι βάζουν μακροπρόθεσμους και άλλοι βραχυπρόθεσμους, άλλοι βάζουν εφυκτούς και άλλοι ανέφυκτους. Άλλοι τα αφήνουν όλα στην τύχη. Κάπου εκεί μέσα κατατάσσομαι κι εγώ προσπαθώντας να συνδιάσω την οργάνωση με την τύχη, το γνωστό με το άγνωστο.
Πολλές φορές περπατώντας στη George Street, λες και διαβαίνω ένα πυκνό δάσος από ουρανοξήστες, σκέφτομαι την μικρή μου χώρα, πόσα χρόνια πέρασαν άραγε από τότε που έφυγα? Όχι και πολλά είναι η απάντηση αλλά μου φαίνονται τώρα σαν δεκαετίες. Καλό αυτό γιατί σημαίνει ότι κάτι είδαν και μένα τα ματάκια μου στις περιπλανήσεις μου. Αυτός ήταν και ο αρχικός μου στόχος, να δω τα πράγματα απ' έξω. Τόσους ανθρώπους που γνώρισα, από κάθε γωνιά της γης, δεν πρόκειται ποτέ να γνώριζα από την Ελλάδα, κάτι έμαθα από τον καθένα.
Πάλη διαρκείας λαμβάνει χώρα μέσα μου, μου τρώει τα σωθηκά. Από τη μια ο εθισμός στην απόλυτη ελευθερία που νιώθω ταξιδεύοντας ανά τη Γη, από την άλλη η Ιθάκη που με καλεί πίσω, αυτές οι ομορφιές της που πουθενά δεν συνάντησα σε τόση αυθονία μαζεμένες σε ένα μόνο μέρος. Το συναίσθημα αυτής της μεταβατικής περιόδου είναι δυνατό σαν ανελέητη γροθιά στο στομάχι.
Τελικά είμαι χαρούμενος που έδωσα την ευκαιρία στον ευατό μου να τα νιώσει όλα αυτά. Η απόφαση θα βγει σύντομα όταν η φουρτούνα καταλαγιάσει. Όποια και να είναι, θα την υπερασπιστώ με σθένος όπως πάντα.
Πως τα φέρνει έτσι ο καιρός πάντα τον Νοέμβρη να παίρνω τις μεγάλες αποφάσεις όσον αφορά τη ζωή μου, ακόμα δεν έχω καταλάβει το γιατί. Πέρασαν οκτώ μήνες από τότε που ήρθα σε αυτή την μακρυνή πόλη. Είδα τη μέρα και τη νύχτα, το όμορφο και το άσχημο, τη λύπη και τη χαρά. Συναισθήματα τόσο έντονα που θα αδικούσα την έντασή τους αν προσπαθούσα να καταγράψω εδώ έστω και το ένα δέκατο αυτών. Άλλωστε πρέπει πάντα να κρατάμε και κάτι για τον εαυτό μας.
Συνολικά είναι μια ανεπανάληπτη εμπειρία, περίπου όπως την φανταζόμουν πριν έρθω. Τα ερωτηματικά και η νοσταλγία ασφαλώς και με επιρρέασαν αλλά σε καμιά περίπτωση δεν με πτόησαν στην προσπάθειά μου να καταφέρω το στόχο μου. Άλλοι βάζουν σημαντικούς στόχους και άλλοι λιγότερο σημαντικούς, άλλοι βάζουν μακροπρόθεσμους και άλλοι βραχυπρόθεσμους, άλλοι βάζουν εφυκτούς και άλλοι ανέφυκτους. Άλλοι τα αφήνουν όλα στην τύχη. Κάπου εκεί μέσα κατατάσσομαι κι εγώ προσπαθώντας να συνδιάσω την οργάνωση με την τύχη, το γνωστό με το άγνωστο.
Πολλές φορές περπατώντας στη George Street, λες και διαβαίνω ένα πυκνό δάσος από ουρανοξήστες, σκέφτομαι την μικρή μου χώρα, πόσα χρόνια πέρασαν άραγε από τότε που έφυγα? Όχι και πολλά είναι η απάντηση αλλά μου φαίνονται τώρα σαν δεκαετίες. Καλό αυτό γιατί σημαίνει ότι κάτι είδαν και μένα τα ματάκια μου στις περιπλανήσεις μου. Αυτός ήταν και ο αρχικός μου στόχος, να δω τα πράγματα απ' έξω. Τόσους ανθρώπους που γνώρισα, από κάθε γωνιά της γης, δεν πρόκειται ποτέ να γνώριζα από την Ελλάδα, κάτι έμαθα από τον καθένα.
Πάλη διαρκείας λαμβάνει χώρα μέσα μου, μου τρώει τα σωθηκά. Από τη μια ο εθισμός στην απόλυτη ελευθερία που νιώθω ταξιδεύοντας ανά τη Γη, από την άλλη η Ιθάκη που με καλεί πίσω, αυτές οι ομορφιές της που πουθενά δεν συνάντησα σε τόση αυθονία μαζεμένες σε ένα μόνο μέρος. Το συναίσθημα αυτής της μεταβατικής περιόδου είναι δυνατό σαν ανελέητη γροθιά στο στομάχι.
Τελικά είμαι χαρούμενος που έδωσα την ευκαιρία στον ευατό μου να τα νιώσει όλα αυτά. Η απόφαση θα βγει σύντομα όταν η φουρτούνα καταλαγιάσει. Όποια και να είναι, θα την υπερασπιστώ με σθένος όπως πάντα.

1 Comments:
Χρόνια πολλά και ευτυχισμένη νέα χρονιά.
Θα τα λέμε από κοντά πλέον τη νέα χρονιά..
By
Λακων, At
12:35 PM
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home